Brand in april 2006
In de vroege nacht van 9 op 10 april 2006 ('s ochtends 02:30 uur) werden wij - slapende - verrast door een brand. Onze dochter Irene werd wakker als gevolg van een scherpe prikkelende lucht (vermoedelijk van smeulend plastic, het rookkanaal liep langs haar kamer) en waarschuwde mijn vrouw. Ik sliep... Op ontdekkingstocht deden ze de deur van de bijkeuken open, waardoor er lucht bij het smeulende vuur kwam en alles plotseling in lichte laaie stond, met zwarte, walmende rook... Intussen had een buurjongen de brand ook opgemerkt en 112 ingeschakeld met de mededeling: "In dat huis woont een groot gezin met 16 kinderen..."
Intussen was het brandalarm in huis in volle werking waardoor iedereen wakker werd, behalve ik. Plotseling kwam mijn vrouw de slaapkamer weer binnen met de twee kleinsten: "Ynze, we hebben brand beneden. Ga via het raam naar buiten." Slaapdronken stond ik daar plotseling op het dak van de serre waar de vlammen al uit het dak sloegen, met twee kleine kinderen... Ik sprong naar beneden (dat doe je gewoon...) en ving mijn kinderen op. Inmiddels waren de buren ook wakker geworden en de buurman hielp aan de andere kant van het huis de kinderen van het dak van de schuur af. Mijn vrouw was inmiddels naar de bovenste etage om te kijken of iedereen verdwenen was. Onze zonen Mathijs en Sjoerd waren er nog en ze zijn samen via het dak naar het dak van de buren gegaan en via een dakraam naar binnen bij de buren. Toen kwamen de brandweer (2 auto's), ambulances (4 auto's), politie (3 auto's) en de pers... Ik kon de brandweercommandant geruststellen dat iedereen uit huis was. De brand was zo geblust, maar de schade was enorm door hitte en rook. Een woning van de buren werd ingericht als crisiscentrum. De burgemeester kwam ons een riem onder hart steken en de pers sprak met onze oudste zoon Mathijs.
In het crisiscentrum werden we onderzocht. Zes personen, waaronder mijn vrouw, hadden rookverschijnselen en ik was gewond aan mijn knie. Wij moesten naar het ziekenhuis voor controle en behandeling. Twee buurvrouwen hebben de overige kinderen opgevangen en in motel Akersloot, waar de gemeente een plaats voor ons reserveerde, gedoucht en naar bed gebracht. Tegen zevenen waren wij daar ook. En sta je daar in een wildvreemde omgeving met mensen van de verzekering te praten hoe het verder moet. Op je zilveren huwelijksdag. Een vurig begin voor de tweede periode...
Natuurlijk vergeet je zo'n dag nooit meer. Wij zijn heel dankbaar dat wij allen gespaard zijn gebleven en dankbaar voor alle hulp van buren, overheid en vrienden. Een vriend van ons uit Canada had een jaar hiervoor bij een dergelijke situatie zijn vrouw en 7 kinderen verloren. Aan hem moest ik denken in die nacht.
In de pers was er volop aandacht, ook een tv-ploeg heeft ons opgezocht en 's avonds was het "hot news" in Nederland. Hieronder vindt u een verzameling van de gepubliceerde krantenartikelen en een link naar het nieuws van die dag.
RTL Nieuws 10 april 2006