Onze werkdag begint soms vroeg, om kwart voor zes staat de wekker als vader naar het kantoor gaat. Moeder staat meestal een uur later op. Ook de krantenloper(s) staan rond zes uur op. Gelukkig is het vroege opstaan voor 3 dagen per week. Daarna staan de oudere kinderen op om naar hun werk of school te gaan. Zo rond half acht melden de jongsten zich. Tussen half acht en half negen is er ontbijt, opstaan en aankleden en dan naar school. De jongsten redden zich uiteraard zelf (hoewel als moeder er niet was..., zouden sommigen toch te laat komen..). Gelukkig is de school dichtbij.

Tegenwoordig is moeder alleen thuis of ze gaat werken (alphahulp/PGB-hulp). Als ze thuis is, wordt daar het nodige werk verricht. Tijd voor pauze en daarna boodschappen doen. Rond twaalf uur komen de schoolgangers (basisschool) weer thuis. Aandacht voor hun verhalen, wat drinken en zo langzamerhand het middageten klaarmaken. De school start weer om half twee. Dan doet moeder even rustig aan - als ze thuis is - en soms moet ze werken. De middelbare scholieren komen in de loop van de middag weer thuis, en om half vier de rest. Zo rond half vier is er tijd voor theedrinken. Oh, en de was dan en al dat andere werk??? Maakt u zich geen zorgen, alles komt aan de beurt.

De tijd tussen half vier en half acht is het redelijk druk. Tegen half zes komen de "elders werkenden" thuis. Afhankelijk van het avondprogramma wordt er al dan niet koffie gedronken. Het is ook de gezelligste tijd van de dag, en soms chaotisch vanwege allerlei activiteiten (kranten ophalen, clubs, vrijwilligerswerk, etc.) Tussendoor wordt het (warme) avondeten bereid, luistert moeder naar verhalen, sust ze ruzietjes, eten wij en moet de vaatwas worden gedaan. Rond zeven uur wordt een start gemaakt met het naar bed brengen van de kleintjes. En de was dan?? Ja, ja, wacht nog even.

Natuurlijk hebben onze kinderen taken, gericht op wat ze kunnen en leuk (het minst vervelend) vinden. Die taken houden in dat ze de tafel dekken en afruimen, de vaatwasser in- en uitpakken, de kamer(s) opruimen, buiten opruimen, hun eigen fietsbanden plakken (gelukkig is onze Frank nog achter de hand als volleerd fietsenmaker...) en verder de was opvouwen en strijken. Daarna is het doorgaans koffietijd en drinken de ouderen koffie, de wat jongeren fris (cola, sinas, spa zijn favoriet). Tussen acht en elf verdwijnt de een na de ander naar boven, soms met een lichte (of sterkere) aandrang.

De avondtijd wordt benut voor verhalen, ontspanning, computeren, was opvouwen en strijken als ze daar overdag niet aan toegekomen is (is er dan al gewassen??), samenkomstbezoek, clubwerk en uitgaan.

Het wassen. Iedereen denkt dat moeder de hele dag aan het wassen is. Nou, vergeet het maar. De machine doet het werk. Dan wacht de droger die de rest van het werk doet, en vaak de waslijn voor de grotere dingen.

Oei, wat een sleur... Dat lijkt alleen maar zo; niet genoemd zijn de talloze kleine voorvalletjes (kinderen troosten, praten, bestraffen, kapotte kleren, machines, fietsen, de schoolvoorstellingen, de uitjes, grappige voorvallen en uitspraken van elk kind) die je dagelijkse schema heerlijk in de war kunnen schoppen en waaruit blijkt wat voor een manager de moeder moet zijn. Een naar menselijke maatstaven slecht betaalde baan... hoewel: voor ons betekent een gelukkig kind meer dan een beurs vol geld of carriëre maken!!! Voor ons is dit de meest dankbare taak ter wereld.

En het weekend dan? Lekker geen wekker, behalve voor de krantenlopers op zaterdag. Het christelijke gemeenteleven staat centraal. Is daar iets gepland voor een weekend, dan gaan we erheen en de rest van het weekend vullen we in met ontspanning, werkzaamheden aan huis en tuin (de vader) en gezellig bij elkaar zijn. Afhankelijk van het gemeente-programma zijn we dus met z'n allen uit of thuis of een gedeelte van het gezin is weg of thuis.

Dat is een hot item bij de allermeesten. Natuurlijk zijn er momenten dat je tijd voor jezelf hebt, maar dat is nooit te plannen. En als er behoefte is aan tijd voor onszelf, organiseren we dat wel. Ook als ouders nemen we bewust tijd voor onszelf, gaan we uit eten zonder kinderen, of soms met één van de kinderen, zodat je kunt "bijtanken" en over zaken kunt spreken die niet voor (andere) kinderoren bestemd zijn.

Druk, druk, druk...

Natuurlijk is een groot gezin druk, maar een ontspannen houding maakt alles makkelijk. Deze ontspanning houding ontlenen wij aan ons geloof. Niets moet, alles mag en het opzij zetten van je eigen wensen (eigen wil) geeft rust in al je doen en laten en dat merken de kinderen, waardoor het in het gezin - ondanks alle drukte - toch behoorlijk ontspannen toegaat. Wie zowel moet werken als kinderen verzorgen, is vaak meer gestresst, want als het dagschema dan in de war geschopt wordt, is Leiden is last.

Kinderen hebben (in elk geval) aandacht nodig op het moment dat ze erom vragen, dat ze een probleempje hebben. Dan moet je er staan. Een half uurtje later aandacht schenken, is voor een kind mosterd na de maaltijd. Uit het gezichtspunt van een kind heb je niets aan ouders die er niet zijn op het moment dat een kind zijn ouders nodig heeft. Veel ontsporingen komen door een tekort aan aandacht op het juiste moment. Wat heeft een kind aan zijn ouders als die uren aandacht met hem besteden aan sport en andere leuke dingen, als zijn probleem niet wordt opgelost. En deze aandacht kunnen wij - ook in een groot en druk gezin - geven aan onze kinderen. Deze aandacht geeft het kind een gevoel van geborgenheid en veiligheid.

Gelukkig is dat niet waar, hoewel we heel veel kleren krijgen van diverse kanten. Vaak prima (merk)kleding dat één jongen of meisje heeft gedragen. Natuurlijk niet hypermodern, maar juist dàt vinden wij niet belangrijk. En willen ze meer (of mooiere) kleding dan dat wij aanschaffen, een krantenwijk biedt goede mogelijkheden. Dan weten ze gelijk wat het kost en moeten ook zij hun keuzes maken tussen belangrijke zaken en minder belangrijke zaken.